ibrik

Izvor: Wječnik
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretraživanje

ibrik (hrvatski jezik)[uredi]

padež jednina  množina
nominativ ibrik ibrici
genitiv ibrika ibrika
dativ ibriku ibricima
akuzativ ibrik ibrike
vokativ ibriče ibrici
lokativ ibriku ibricima
instrumental ibrikom ibricima

izgovor:
definicija:
imenica, muški rod

(1.1) Bakrena posuda uskog grla sa zaklopcem.

sinonimi:
antonimi:
primjeri:
srodne riječi:
sintagma:
frazeologija:
etimologija:

(1.1) Iz turskog ibrik ‘vrč’ < arapski إبريق ‘ibrīq < perzijski آبریز ābriz od آب āb ‘voda’ + ریز riz ‘šalica’.


napomene:

prijevodi:[uredi]

izvori:[uredi]

sestrinski projekti:[uredi]

ibrik (bošnjački jezik)[uredi]

Sklonidba[uredi]

padež jednina  množina
nominativ ibrik ibrici
genitiv ibrika ibrika
dativ ibriku ibricima
akuzativ ibrik ibrike
vokativ ibriče ibrici
instrumental ibrikom ibricima
lokativ ibriku ibricima

Etimologija[uredi]

Iz turskog ibrik ‘vrč’ < arapski إبريق ‘ibrīq < perzijski آبریز ābriz od آب āb ‘voda’ + ریز riz ‘šalica’.

izgovor:
prijevod:


ibrik m. r. (mn. ibrici)

  1. ibrik



ibrik (srpski jezik)[uredi]

Etimologija[uredi]

Iz turskog ibrik ‘vrč’ < arapski إبريق ‘ibrīq < perzijski آبریز ābriz od آب āb ‘voda’ + ریز riz ‘šalica’.

izgovor:
definicija:


ibrik m. r. (mn. ibrici)

  1. ibrik

Sklonidba[uredi]

padež jednina  množina
nominativ ibrik ibrici
genitiv ibrika ibrika
dativ ibriku ibricima
akuzativ ibrik ibrike
vokativ ibriče ibrici
instrumental ibrikom ibricima
lokativ ibriku ibricima