klerik
klerik (hrvatski jezik)
[uredi]| (1.1) | ||
| padež | jednina | množina |
|---|---|---|
| nominativ | klerik | klerici |
| genitiv | klerika | klerika |
| dativ | kleriku | klericima |
| akuzativ | klerika | klerike |
| vokativ | kleriče | klerici |
| lokativ | kleriku | klericima |
| instrumental | klerikom | klericima |
izgovor:
definicija:
imenica, muški rod
- (1.1) Osoba koja je primila jedan od sedam stupnjeva svećeničkog ređenja i tako na sebe preuzela neku službu u crkvenoj hijerarhiji.
sinonimi:
antonimi:
primjeri:
srodne riječi:
sintagma:
frazeologija:
etimologija:
- (1.1) grč.: kleros = ždrijeb
napomene: